تبليغاتX
نجوم - بارش شهابی
علم ستاره شناسی
بارش شهابی
Meteor shower

زمانی که یک دنباله دار از جایی عبور می کند ذرات بخارشده سطحی آن٬ از آن جداشده ودر مسیر عبور دنباله دار در فضاباقی می مانند. بارش شهابی زمانی رخ می دهد که زمین از میان غبارها وذرات باقیمانده از عبور دنباله دارها می گذرد.البته هرچه زمین به توده شهابی نزدیکتر باشد ویا اینکه به تازگی دنباله دار از آن مکان عبور کرده باشد شدت بارش شهابی شدیدتر خواهد بود وما می توانیم شاهد شهابهای بیشتر وپرنورتری باشیم.برعکس هر چه زمین از فاصله بیشتری از مکان عبور دنباله دار عبور کند یا مدت زمان بسیار دوری دنباله دار از آنجا عبور کرده باشد شدت بارش کمتر خواهد بود.محل قرار گیری توده های غبار در فضا تقریبا" ثابت است .بنابراین زمین در زمانهای خاصی به آن مکانها می رسد وما در این تاریخها شاهد بارش شهابی هستیم.برای مشاهده فهرستی از بارشها اینجا را کلیک کنید.

اوج بارشها یعنی زمانی که تعداد شهابهای یک بارش بخصوص ،در یک بازه زمانی مشخص،بیشترین تعداد است.بعضی از بارشها برای مثال طی ۲ تا ۳ ساعت به اوج می رسند وتعداد بارشها در یک زمان کوتاه به حداکثر می رسد وبعضی نیز طی یک یا دو شب به اوج می رسند وبعد از آن تعداد شهابها افت می کند.بعضی نیز دارای یک پهنه چند روزه هستند.

شهاب های در یک بارش در مسیر های موازی حرکت می کنند . اما به همان دلیل که به نظر می رسد خطوط موازی راه آهن در افق به هم می رسند ، ولی هر چه به چشم ناظر نزدیک تر می شوند بیشتر از هم جدا می شوند ، آنها هم به نظر می رسند که از هم دور میشوند .بنابراین این که به نظر می رسد همگی از یک نقطه می آیند ناشی از اختلاف منظر است.

شهاب های دیده شده در ساعات صبح دارای سرعت های بالاتری هستند ، چون سرعت آنها در موقعی که به زمین نزدیک می شوند با سرعت زمین در مدارش جمع می شود . به دلیل این سرعت ، دمای تولید شده بسیار بالاست . در نتیجه نور شهاب های دیده شده در صبح به طور قابل توجهی آبی تر از نور شهاب هایی است که قبل از نیمه شب دیده می شوند.

یکی از پارامترهای مرتبط با بارش شهابی پارامتر ZHR است.این پارامتر نشاندهنده تعداد شهابهای مشاهده شده در یک ساعت است، در شرايطی که کانون بارش در سمت الرأس یاzenit ( بالاترين نقطه در آسمان ) و آسمان کاملا" صاف و تاريک باشد. منظور از آسمان تاريک ، آسمانی با حد قدر ۶/۵ است .در واقع ZHRنرخ ساعتی شهاب ها است که واقع گرايانه حساب شده است. ولی از آنجا که به طور معمول اين شرايط فراهم نيست، اختر شناسان تلاش می کنند تا آن را محاسبه و حتی پيش بينی کنند. اما کار به اين سادگی ها هم نيست. بسيار اتفاق می افتد که در يک شب دو يا چند بارش فعال هستند و شما برای محاسبه  ZHR هر بارش  لازم است شهاب های بارش های مختلف را از هم تفکيک کنيد.این را هم باید در نظر داشت که بعضی از شهاب ها هم شهابهای پراکنده هستند. از این پارامتر برای مقایسه شدت بارش در مکانها وزمانهای متفاوت استفاده می شود.

 


                                                   رصد و ثبت بارش شهابي

اختر شناسان بارش های شهابی را با روش های مختلفی همچون رصد مرئی ، راديويی با تصويربرداری ويدئويی و حتی با تلسکوپ ( در برخی از بارش های کم شمار ) بررسی می کنند.

با اين روش ها ، تا کنون بيش از  ۵۰  بارش شهابی بررسی شده است. يکی از رايج ترين و کم هزينه ترين روش ها، رصد مرئی است ، يعنی تماشای مستقيم شهاب ها که به يکی از علاقه مندی های اصلی منجمان آماتور امروز تبديل شده است. بررسی بارش های شهابی از اوايل قرن نوزدهم ميلادی و به ويژه پس از ظهور با شکوه بارش شهابی اسدی در سال ۱۸۳۳ ميلادی جنبه ی علمی به خود گرفت و در دو قرن  گذشته نتايج رصد های آن در مجلات مختلفی به چاپ رسيده است. نخستين پرسش منجمان آماتور برای آغاز رصد بارش های شهابی اين است که چه چيز هايی را بايد رصد کنيم؟ چگونه رصد کنيم و رصد هايمان را ثبت کنيم ؟ پاسخ اين پرسش وابسته به هدف از رصد بارش شهابی است. گاهی رصدگر با وجود آنکه دلباخته ی زيبايی های آسمان شب است اما فقط به منظور تماشای اين پديده چشم به آسمان دوخته است . او از ديدن هر تير شهاب لذتی بی اندازه می برد . اما رصدگر ديگری قصد دارد در کنار اين شوق زيبا ، کار علمی انجام دهد . در اين حالت بايد در ثبت مواردی از بارش شهابی کوشش کند تا گزارش او کاربرد علمی داشته باشد .

 

هر شهابی که در آسمان ظاهر می شود ، دارای مشخصاتی است که لازم است ابتدا با آنها آشنا شويم :  

 

  قدر :

شهاب ها هم مانند ستاره ها درخشندگی متفاوتی دارند که با مقياس قدر بيان می شود.قدر شهاب بيانگر مقدار روشنايی آن در هنگام اوج درخشش است. قدر شهاب را به کمک مقايسه ی درخشندگی اش با ستاره ها می توان تعيين کرد که البته اين کار تقريبی است و با تمرين و تجربه می توان دقت آن را بالا برد(جدول ۲) . البته ارتفاع ظهور شهاب و در نتيجه اثر جو زمين موجب افت درخشندگی شهاب می شود. در صورتی که ارتفاع شهاب بيش از  ۶۵ درجه از افق باشد، اين اثر محسوس نيست. ولی در ارتفاع ۴۵ تا ۶۵  اين افت نورانيت به اندازه ی نيم واحد قدر است و با کاهش ارتفاع شهاب در آسمان اين اثر بيشتر می شودبه طوری که افت درخشندگی در ارتفاع حدود ۱۵ درجه به ۳ واحد قدر می رسدکه بايد به نوعی در ثبت اطلاعات در نظر گرفته وتصحيح شود.

  طول رد:

برخی از شهاب ها رد بلند و برخی ديگر ردی کوتاه دارند . طول ظاهری مسيری که يک شهاب طی می کند طول رد گفته می شود و بر حسب درجه بيان می شود. برای اندازه گيری اين کميت می توانيد از همان مقياس های رايج زاويه سنجی استفاده کنيد . اگر رصد گری رد يک شهاب را در جهت معکوس ادامه دهد به کانون ختم می شود.

  رنگ:

شهاب ها رنگ های مختلفی دارند . وقتی جسم سازنده ی شهاب ( شهابواره ) وارد جو می شود ، با برخورد به مولکول های گاز می سوزد و گرمای آن موجب يونيزه شدن گازهای اطراف می شود . رنگ شهاب نشان دهنده ی رنگ عنصری است که بيش از همه يونيزه شده است . به عنوان مثال رنگ سبز نشان دهنده ی اکسيژن جو ، رنگ آبی مربوط به نيتروژن جو و رنگ زرد مربوط به سديم موجود در شهابواره است . اگر هم سرعت شهاب بسيار زياد باشد معمولا" به رنگ سفيد ديده می شود.

  مدت دوام:

درخشش شهاب ها نا پايدار است و به سرعت خاموش می شوند. شما فقط می توانيد شهاب ها را بر حسب مدت دوامشان به چند دسته سريع ، متوسط و کند تقسيم کنيد . البته به کمک روشی در عکاسی از شهاب ها می توان مدت دوام آن ها را تعيين کرد. روش کار به اين صورت است که پنکه ای کوچک را در جلوی عدسی دوربين عکاسی نصب می کنيم و عکاسی بلند مدت را آغاز می کنيم. به دليل حرکت متناوب پره ی پنکه از جلوی دريچه ی دوربين در صورتی که شهابی از ميدان ديد دوربين بگذرد، تصوير شهاب درآن يک خط پيوسته نخواهد بود و تصوير منقطع است. با شمارش تعداد برش های رد شهاب و آگاهی از تعداد دور موتور پنکه در ثانيه می توان مدت دوام شهاب را تعيين کرد.

  دود:

 بعضی از شهاب ها پس از خاموشی ، از خود در آسمان رد دود مانندی به جا می گذارند. دود آذر گوی ها ، يعنی شهاب های پرنورتر از سياره زهره تا چند دقيقه در آسمان ديده می شود. اما سرانجام برا ثر جابه جايی لايه های جوی ، پخش و ناپديد می شود .

 

شهاب های يک بارش حتی در فاصله ی بيش از۵۰ درجه ای کانون هم ظاهر می شوند. اگر رصد گری بخواهد به همه ی اين پارامترها توجه کند و مشخصات شهاب ها را هم تخمين بزند و يادداشت کند ، با مشکل مواجه می شود. اما ناراحت نباشيد، با يک رصد گروهی و تقسيم کارها می توانيد به تمامی اين نکات توجه کنيد و يک گزارش کامل به دست آوريد. يا آنکه به صورت فردی رصد کنيد و فقط بخشی از آسمان را  زير نظر بگيريد و سپس ZHR  را برای سراسر آسمان تخمين بزنيد. در بارش های شهابی که تعداد شهاب ها به بيش از  چند صد عدد در ساعت می رسد (  مثل بارش اسدی در سال های اخير ) ديگر فرصتی برای ثبت تمام مشخصات شهاب ها نيست . در چنين شرايطی مهمترين مشخصه ها مثل تعداد شهاب های بارش مورد نظر در بازه های زمانی مختلف و وضعيت رصدی آسمان (  مثل حد قدر و در صد ابری بودن آسمان ) ثبت می شوند.

                                                                         آغاز رصد

نخستين کار پيدا کردن يک مکان مناسب است . اين مکان بايد تاريک و با افقی نسبتا" باز باشد . هر چه آسمان تاريکتر باشد ، شهاب های بيشتری خواهيد ديد . حتما" لباس گرم ، زيرانداز ، چراغ قوه بزرگ و کوچک ، دفترچه يادداشت ، ساعت و ديگر ضروريات رصد را به همراه داشته باشيد . قبل از شروع رصد با استفاده از ستاره ها در مورد تخمين قدر و طول رد شهاب ها تمرين کنيد . بسته به تعداد افراد گروهتان آسمان را به چند بخش تقسيم کنيد . سعي كنيد اين بخش ها وجه اشتراکی با يکديگر نداشته باشند . به عنوان مثال مي توان آسمان را به چهار ناحيه تقسيم كرد، بطوريكه نسبت به كانون بارش تقارن داشته باشد. برای هر بخش آسمان دو نفر را در نظر بگيريد ، يکی برای رصد و يک نفر هم  مأمور ثبت مشخصات شهاب ها . رصد را از زمانی شروع کنيد که ارتفاع کانون بارش حداقل ۱۵  درجه باشد . کل شب رصد هايتان را به بازه هايي زمانی تقسيم کنيد . مدت هر بازه به تعداد شهاب ها بستگی دارد . مثلا" می توانيد بازه ها را ۳۰ دقيقه ای انتخاب کنيد و در صورت افزايش شهاب ها به ۱۵ دقيقه کاهش دهيد و اگر با طوفانی از شهاب ها در آسمان روبه رو شديد ، باز هم بازه ها را کوتاه تر کنيد، مثلا"  ۵  دقيقه . چرا که پس از رصد بايد سرعت ساعتی سمت الراسی را برای هر رصد گر و در هر بازه زمانی محاسبه کنيد ، با کوتاه کردن بازه های زمانی، دقت را بالا می بريد .

 

 وظايف رصد گران

در رصد گروهی بارش شهابی ، هر يک از افراد گروه وظيفه و کار متفاوتی دارند :

1-تعيين حد قدر محدوده رصدی خود . نرخ شهاب ها تابع حساسی از حد قدر است . اگر ماه در آسمان نباشد . حد قدر آسمان طی نيمه شب چندان تغيير نمی کند . سعی کنيد در هر يک يا دو ساعت يک بار حد قدر را تعيين کنيد .

 

2-تشخيص آنکه شهاب ها مربوط به يک بارش است يا پراکنده است . با داشتن  اطلاعاتی از بارش های فعال در آن شب نوع بارش را تعيين کنيد.(جدول ۱ )به عنوان مثال در شب ۲۱و۲۲ مرداد هم بارش برساوشی فعال است و هم دلتا-دلوی جنوبی و شمالی و هم آنکه ممکن است شهاب های پراکنده ديده شوند .

 

3- تخمين و اعلام مشخصات شهاب : مهمترين مشخصه ، قدر شهاب است . برای شروع کار ، تقريب يک قدر کافی است . مشخصه بعدی طول رد است . دقت ۵  درجه برای اين مورد کفايت می کند و دقت بالاتر با توجه به توانايی چشم انسان غير عملی به نظر می رسد . رنگ شهاب را هم تا حدودی می توان  تعيين کرد.

 

     4-تعيين زمان مفيد رصد در هر بازه : ممکن است در هر بازه رصدی ، تمام دقايق آن مفيد نباشد . در اين صورت با کم کردن تقريبی زمان تلف شده ، زمان مفيد را تعيين واعلام کنيد.

 

   وظايف نويسنده ها

 

     1-ثبت مشخصات اوليه مثل تاريخ ، بازه رصدی ، نام مکان رصد ، نام رصدگر ، حد قدر و . . . در جدول های از پيش تعيين شده .

 

     2-ثبت مشخصات شهاب ( نوع بارش يا پراکنده ، قدر ، طول رد ، رنگ و  . . . ) به همراه شماره در جدول . بهتر است از نوشتن واژه ها و حروف اضافی خودداری کنيد و فقط حرف اول واژه ها را بنويسيد.

 

3 - تعيين تقريبی درصد ابری بودن محدوده رصدی و ارتفاع کانون بارش در ابتدا و انتها ی بازه رصدی . البته با آگاهی قبلی از مختصات کانون بارش و مختصات جغرافيايی محل رصد می توان ارتفاع کانون را محاسبه کرد .

 

4-ثبت زمان مفيد در پايان هر بازه رصدی

 

تکميل کننده موارد ياد شده در بالا ، ثبت مسير شهاب ها در نقشه آسمان است . در اين روش رصدگر بعد از تخمين و اعلام مشخصات شهاب ، مسير رد آن را در نقشه آسمان با کشيدن خطی مشخص می کند و پس از دريافت شماره شهاب از نويسنده ، شماره آن را در کنار مسير می نويسد . اين کار باعث هدر رفتن وقت می شود و به همين دليل می توان اين کار را فقط برای شهاب های بارش اصلی انجام داد . فايده رسم شهاب ها در اين است که در تجزيه و تحليل داده ها می توان توزيعی از پراکندگی شهاب ها به دست آورد. در تمام مدت رصد ، هر کسی بايد محدوده خودش را رصد کند. اگر با مشکل نفرات مواجه هستيد ، می توانيد برای هر دو رصد گر از يک نويسنده استفاده کنيد . البته به شرط آنکه داده های هر رصد گر مجزا نوشته شود . استفاده از ضبط صوت ( واکمن ) در بارش های بزرگ می تواند خيلی موثر باشد . اگر هم فکر می کنيد حجم کار ها زياد است ، می توانيد موارد را کم کنيد و فقط به شمارش و تخمين قدر شهاب ها اکتفا کنيد .

اگر انفرادی رصد می کنيد ، بايد خودتان هم اطلاعات را ثبت کنيد و زمان تلف شده ی بيشتری خواهيد داشت . از آنجا که شعاع موثر ميدان ديد يک رصد گر مرئی حدود ۵۰ درجه است . بنا بر اين بخشی از آسمان را می توانيد رصد کنيد . بررسی های آماری نشان می دهند که بيشترين تعداد شهاب ها در فاصله ی ۳۵ درجه ای کانون ظاهر می شوند . بنابر اين مرکز ديد خود را در حدود ۳۵  درجه ای  کانون به طرف سمت الرﺃس قرار دهيد . در اين صورت اقبال شما بيشتر خواهد بود .

اين نکته را در نظر بگيريد که تمام اين روش ها ، پيشنهادی است . شما بايد قادر باشيد که با توجه به تعداد افراد ، توانايی ها و امکانات خود برنا مه ی منظم و انعطاف پذيری طراحی کنيد . مسلما" پس از پايان چنين رصد پر کاری از يک فعاليت گروهی لذت خواهيد برد .

 

                                         روش رادیویی در شمارش شهابها

 

هرشهابی با شیرجه به درون جو زمین ردی پر تلاطم از گازهای یونیده باقی می گذارد. این ردیونیده درمسيرش خطوط منظم ميدان مغناطيسي زمين را آشفته می کند . با ترکیب مجدد گازهای یونیده، میدان مغناطیسی دوباره آرام می شود. حرکت شتابدار ذرات باردار در میدان مغناطیسی، امواج رادیویی تولید می کند که بسامد این امواج در محدوده باند VLF  ( 3 هرتز تا 30 کیلو هرتز ) است. بنابراین با استفاده از گیرنده VLF می توان این امواج را دریافت کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره شنیدن شهابهابه سایت زیر مراجعه نمایید:

 http://cph-theory.persiangig.ir/1262-rasaderadioei.htm

 

 

                                                           پيش بيني بارش ها

 

پيش بيني بارش هاي شهابي كار پيچيده اي است. دنباله دار ها اجرام سبك و تاثير پذيري هستند. بنابراين به راحتي تحت تاثير ديگر سيارات قرار مي گيرند. اين عامل در مورد دنباله دار هاي كوتاه دوره (مانند دنباله دار تمپل-تاتل) مهمتر است. اثرات گرانشي باعث مي شود كه مدار دنباله دار در هر بازگشت دقيقا" يكسان نباشد بنابراين در بازگشت هاي مختلف دنباله دار ذرات پخش شده از آن در فواصل مختلفي از مدار زمين قرار مي گيرند. اختلالات سيارات (به ويژه سياره مشتري) باعث مي شود كه توده ذرات به جامانده از دنباله دار جابه جا شود. جرم ، سرعت ذرات پرتاب شده از دنباله دار نيز متفاوت است. براي پيش بيني اثرات گرانشي وارد شده مي بايست مجموعه اي از اثرات گرانشي متقابل(خورشيد، زمين ، مشتري و توده ذرات) را در نظر گرفت. اصطلاحا" بايد يك سيستم چند ذره اي را مورد بررسي قرار داد. كار پيچيده اي كه احتياج به كامپيوترهاي پرسرعت دارد. علاوه بر اثر گرانشي ، فشار تابشي خورشيد نيز باعث پهن شدگي و تغيير توزيع ذرات مي شود.در نتيجه توزيع جرم در توده ذرات دچار تغيير مي شود و براي پيش بيني شدت بارش، نيازمند تعيين توزيع ذرات هستيم.

 

مهمترین بارشهای سالیانه موارد زیر می باشند:

ارديبهشت؛بار شهابي شلياقي
بارش شهابي شلياقي يکي از قديمي ترين بارش هاي شهابي رصدشده است. چيني ها دو هزار سال پيش آن را ثبت کرده اند. منشاء اين بارش، دنباله دار تاچر (Thatcher, C/1861 G1) است. اين دنباله دار در سال 1861 کشف شد. دوره تناوب اين دنباله دار 415 سال محاسبه شده است. ساکنان نيمکره شمالي مي توانند اين بارش را در بيشتر طول شب مشاهده کنند. البته شدت شهاب هاي آن زياد نيست و در بهترين شرايط و در آسماني کاملاً تاريک به حدود 15 شهاب در ساعت مي رسد.



ارديبهشت؛ بارش شهابي اتا- دلوي
بارش اتا - دلوي از بقاياي ذرات به جاي مانده از دنباله دار هالي است. به علت ارتفاع کم کانون بارش، رصد آن از نيمکره شمالي به خوبي ميسر نيست. رصدگران مي توانند در سپيده دم، کانون بارش را در افق جنوب شرقي خود مشاهده کنند.
مرداد؛ بارش شهابي دلتا- دلوي جنوبي
مرداد، ماه بارش هاي شهابي است. در اين شب ها چندين بارش شهابي به طور همزمان فعال هستند. بارش شهابي دلتا- دلوي جنوبي که بيشتر براي ساکنان نواحي جنوبي مناسب است در 6 مرداد به اوج خود مي رسد.

مرداد؛ بارش شهابي برساووشي
بارش شهابي برساووشي يکي از معروف ترين بارش هاي شهابي ساليانه است که در 21 تا 22 مرداد به اوج فعاليت خود مي رسد. شايد به جرات بتوان گفت بارش شهابي برساووشي يکي از شورانگيزترين برنامه هاي ساليانه نجومي است که در شب هاي گرم تابستان منجمان آماتور را گردهم مي آورد. نخستين گزارش هاي رصد اين بارش به بيش از دو هزار سال پيش برمي گردد که در شرق دور (چين، ژاپن و...) ثبت شده است. منشاء بارش برساووشي، دنباله دار سويفت- تاتل است که در سال 1862 کشف شد. چند سال پس از کشف اين دنباله دار بود که «شياپارلي» با کمک محاسباتش نشان داد دنباله دار سويفت- تاتل منشاء بارش شهابي است. اين اولين بار بود که ارتباط بارش شهابي و دنباله دار به اثبات مي رسيد. افزايش فعاليت بارش برساووشي در سال هاي 63-1861 تاييدکننده اين مطلب بود. دوره تناوب دنباله دار سويفت- تاتل حدود 130 سال است و آخرين بار در اوايل دهه 1990 به حضيض خود رسيد و در سال هاي 1991 و 1992 نيز تعداد شهاب هاي بارش برساووشي بيش از حد معمول بودند.

مهر؛ بارش شهابي جباري
منشاء اين بارش، دنباله دار هالي است. کانون اين بارش در نزديکي ستاره معروف قرمزرنگ اين صورت فلکي قرار دارد که پس از نيمه شب طلوع مي کند و تا صبح در آسمان است. اوج اين بارش تقریبا" در بامداد آخرين روز ماه مهر اتفاق مي افتد.

 

آبان؛ بارش شهابي اسدي
ظهور چشمگير بارش اسدي 1799 را بسياري از دريانوردان و ساکنان قاره امريکا رصد کردند. در سال 1833 نيز بارش اسدي شگفتي آفريد. در مدت چند ساعت تعدادشان به هزاران شهاب در ساعت رسيد، به طوري که بسياري تصور کردند جهان به پايان رسيده است.

در سال 1837، «هاينريش اولبرس» با بررسي بارش اسدي دهه هاي گذشته، دوره فعاليت آن را 33 يا 34 سال تعيين کرد. در آن زمان مشخص شد منشاء بارش شهابي اسدي، دنباله دار تمپل- تاتل است. در دهه هاي بعدي بارش شهابي اسدي فعاليت چشمگيري نداشت، اما در سال 1966 شهاب هاي اسدي غوغايي آفريدند. در مدت کوتاهي آسمان پر از شهاب شد، به طوري که برخي رصدگران در امريکاي شمالي از ظهور 30 شهاب در يک ثانيه خبر دادند.

دنباله دار تمپل- تاتل در آخرين گذر خود در نهم اسفند 1377 به حضيض مدارش رسيد. در اين سال اوج بارش 20 ساعت زودتر از زمان پيش بيني شده اتفاق افتاد. آنهايي که موفق به رصد آن شدند، آذرگوي هاي بي نظيري را ديدند. در سال 1378 بارش اسدي در 30/5 صبح 27 آبان با ظهور هزاران شهاب در ساعت به اوج خود رسيد. در آن زمان کانون در ارتفاع زيادي قرار داشت و بسياري از ساکنان خاورميانه توانستند شاهد اين آتش بازي آسماني باشند. در سال هاي اخير فعاليت اين بارش با ظهور حدود 10 شهاب در ساعت، معمولي بوده است.


آذر؛ بارش شهابي جوزايي
اين بارش به علت تعداد شهاب هاي زياد و پرنور، مورد توجه بسياري از رصدگران است. کانون اين بارش تقريباً در طی تمام شب در آسمان است.


دي؛ بارش شهابي ربعي
بارش شهابي ربعي يکي از چند بارش شهابي فعال ساليانه است. ربع نام صورت فلکي کوچکي است که در تقسيم بندي انجمن بين المللي نجوم جزيي از صورت فلکي عوا محسوب شده است، به همين دليل نام اين بارش شهابي براي خيلي ها آشنا نيست. سرد بودن هوا در اين زمان باعث مي شود رصدگران کمي به رصد آن بپردازند. کانون اين بارش پس از نيمه شب از شمال شرق طلوع مي کند و در ساعت 5 بامداد به ارتفاع حدود 50 درجه از افق شرقي مي رسد. شهاب هاي اين بارش سرعت نسبتاً کمي دارند. 


منبع :http://www.parssky.com    با تشکر از امیر حسن زاده از انجمن نجم شمال

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره بارش های شهابی به زبان انگلیسی به سایت زیر مراجعه نمایید:http://www.amsmeteors.org/

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم مرداد 1386ساعت 10:40  توسط اعرابی |